τα χελιδονίσματα

Νοτιάς...ο καιρός και ο άνεμος άλλαξαν απότομα στο νησί, ο κόσμος έχει πάθει σύγχυση.
Εγώ πάλι νιώθω καλύτερα. Σήμερα φόρεσα για πρώτη φορά φέτος τα σανδάλια μου, και άπλωσα ελεύθερες τις πατούσες μου στην πλαστική καρέκλα της καφετέριας στο πάρκο. Μεγάλο γεγονός. Μπορούσα και τις έτριβα.
Ήταν όμορφα σήμερα. Οι μαμάδες βγήκαν βόλτα με τα μωρά, οι κούρδοι γιόρταζαν κάτι στην πλατεία ελευθερίας, ο κόσμος καθόταν έξω, είδα και μερικές "φρέσκιες" φατσες επιτέλους μετα απο κάμποσο καιρό φατσο-ρουτινιάσματος.
Έφαγα και παγωτό με δαμάσκηνα. Τη νύχτα του νοτιά δε, με επισκέφθηκαν διάφοροι καινούργιοι χαρακτήρες στα διαμερίσματα μου και στα καταφύγια μου, στην Γερμανία, στην Αμερική, σε μέρη που δεν υπάρχουν ακόμα. Ο δάσκαλος της οδήγησης ήταν επιτέλους ενθαρρυντικός και ευγενικός μαζί μου. Είχα βαρεθεί την κακομουτσουνίαση. Επίσης, τη νύχτα του νοτιά, η γάτα μου τρίφτηκε στον κουβά με τη χλωρίνη, και το τρίχωμα της έγινε κίτρινο, σαν τα μουστάκια των γέρων απο τη νικοτίνη. Ευτυχώς το πρώι το φυσικό της μαλλί είχε επιστρέψει, και κοιμόταν χαριτωμένα στο κουτί με τις κάλτσες.
Σκέφτομαι, αύριο θα είναι καλύτερα, θα έχω καλή παρέα και θα είμαι στην παραλία.