Kárhozat (1988)

Όλα είναι σπείρα...

Πριν απο ένα χρόνο περίπου έγραφα στο ημερολόγιο μου, στο χαρτί με στυλό (απαρχαιωμένη μέθοδος που τελικά μάλλον προτιμώ): "αν μείνω άλλο ένα χρόνο στο ηράκλειο με τη ζωή ως έχει, θα καταντήσω σαν την Κατερίνα Γώγου, το νιώθω. Μένει μόνο να αρχίσω να γράφω ποιήματα του τύπου: τα όνειρα πετάχτηκαν μαζί με το τελευταίο χαρτί απο σουβλάκι. Καρκινοπαθή ροχαλητά συνοδεύουν τις νύχτες μου και φλέματα βγαίνουν απο την οθόνη της τηλεόρασης, μετά το CSI Miami. Εμένα οι φίλοι μου είναι άδεια μπουκάλια jack κι ένα τασάκι αποτσίγαρα, παράνομα απο τον Ιούλη του 2009".
I changed that alright...!
Αφού ήρθε η ανατροπή, μαζί με την Ζηνοβία (πρώην Carmen la Latina), βουτιές στη φύση και ταξίδια στα βαλκάνια και ένα σωρό άλλα πράγματα, τώρα είμαστε πάλι στη φάση να γίνουμε Γώγου. Και φτου κι απο την αρχή! Whatever works...!
Χθες, στην άλλη ζωή των ονείρων κλείστηκα έξω απο το σπίτι μου και φορούσα τις καρό ροζ πιτζάμες μου, και δεν ήξερα τι να κάνω...τραγωδία!