Η πασαρέλα των ονείρων

Πάλι ξύπνησα απο ενα "fashion victim" όνειρο. Είδα μια φίλη μου, η οποία στην παραγματικότητα σπάνια φοράει κατι διαφορετικό απο τζιν και μακό, να φοράει ένα διάφανο μπρονζέ-χρυσαφί φουστάνι, στα μάτια της είχε μικρές πεταλούδες ζωγραφισμένες, και στο κεφάλι της φορούσε κάτι σα μαντήλα, που όμως ήταν φτιαγμένη απο το ίδιο υλικό με το φουστάνι. Κι όλα αυτά, να σημειώσουμε, τα φορούσε για να αλλάξει το καλαθάκι της τουαλέτας (ονειρική σουρεαλιστική παρέμβαση)! Και καλά, σήμερα το συνολάκι του ονείρου ήταν λίγο κιτς -αν και εντυπωσιακό, σας βεβαιώνω- αλλα μια φορά θυμάμαι είχα δει σε όνειρο τα πιο όμορφα παπούτσια που έχω δει ποτέ μου. Κι άλλη μια φορά είχα ονειρευτεί ένα απίστευτα όμορφο φόρεμα, που δε θυμάμαι πια πως ακριβώς ήταν, αλλα θυμάμαι οτι οταν ξύπνησα και διαπίστωσα οτι αυτο το φόρεμα δεν υπήρχε, στεναχωρήθηκα κάπως. Άλλες φορές, όταν ξυπνάω απο τέτοια όνειρα, σκέφτομαι σοβαρά να γίνω σχεδιάστρια μόδας με έμπνευση τα όνειρα μου! Άλλα ξέρω εκ πείρας οτι δε μπορώ να πάρω σοβαρά αυτα που σκέφτομαι, οπότε....
Επίσης, η σχεδιάστρια των ονείρων μου έχει φτιάξει κι άλλα ρούχα για να στολίσει τους πρωταγωνιστές και τους κομπάρσους μου, αναλόγως το όνειρο. Θυμάμαι πολυ καλά τι φορούσε το ξωτικό σε ενα όνειρο α λα αρχοντας των δαχτυλιδιών που είχα βιώσει κάποτε, και το καθετί πάνω του ήταν σχεδιασμένο με κάθε λεπτομέρεια. Θυμάμαι, όταν είχα δει τον φίλο μου τον νταβιντ να παίζει το ρόλο του μοναχού (μιας παλιάς ξεχασμένης θρησκείας, λέει) να φοράει τον γκρι χιτώνα των μοναχών με το κορδόνι στη μέση, ο οποίο όμως είχε πάνω ζωγραφισμένους κόκκινους αστερίες και στον ώμο του καθόταν ένας παπαγάλος, που τα χρώματα του ταίριαζαν όμορφα με το υπόλοιπο συνολάκι!
Πριν λίγες μέρες πάλι, στο όνειρο μου πήγαινα να επισκεφθώ μία μονή (να σημειώσω οτι η επιλογή ονείρων έγινε βάση κουστουμιών και δε συνηθίζω να βλέπω όνειρα θρησκευτικού περιεχομένου!) στην οποία έτρεχαν καταρράκτες και νερά απο παντού, και στη οποία πήγαινα γιατί είχα διοριστεί στο σχολείο που στέγαζε (αντε γειά δηλαδή). Εκεί οι μοναχές έμοιαζαν μάλλον με ιθαγενείς της βόρειας Αφρικής ή με αρχαίες Αιγύπτιες, εφόσον τα μαλλιά τους ήταν πλεγμένα σε χοντρές κοτσίδες όπως στις Αιγυπτιακές τοιχογραφίες, και στο τελέιωμα τις έδεναν και τις στόλιζαν με μινιατούρες θρησκευτικών σκευών: κουταλάκια μετάληψης, σταυρούς, καντηλάκια, λιβανιστήρια, εικονίτσες της παναγίας, κεροστάτες και άλλα πολλά κρέμονταν απο τις άκρες των μαλλιών τους. Κατα τ'αλλα απο κάτω φορούσαν μαύρες κελεμπίες, και σανδάλια πλεγμένα όμορφα απο σχοινί.
Και ερωτώ εγώ, πως είναι δυνατόν στο όνειρο να υπάρχει τόση λεπτομέρεια?
Κατα τ'αλλα, η πειρατίνα μας ετοιμάζει μεγάλο ταξίδι στις Ινδίες, γιατί σαν πολύ άραξε στο λιμάνι της λέω, όπου ελπίζει να βρει τα χρώματα και τα σχήματα που θα ζωντανέψουν τα όνειρα της. Προς το παρόν, πάει να εγκαταστήσει τον ανεμιστήρα γιατί κάνει πολυυυ ζέστη και δε μπορεί να πάει για μπάνιο, γαμώτο!