(χασμουρητό)

Είναι κάτι ώρες και στιγμές που(με)βαριέμαι φρικτά και ανελέητα, και σκέφτομαι: πως είναι δυνατόν να είμαι τόσο ενδιαφέρον άτομο στη φαντασία μου και τόσο βαρετό στην πραγματικότητα? Αυτο το χάσμα μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας μου χει φάει τη ζωή!Αλλα βέβαια, η έννοια της πραγματικότητας όπως και της φαντασίας είναι λίγο μπερδεμένες...αλλα αυτη είναι μια μεγάλη κουβέντα, την οποία δεν θα κάνω τώρα γιατί βαριέμαι. Πάω να ετοιμαστώ για το σινεμα. Ελπίζω ο Sweeney Todd να μου φτιάξει τη διάθεση. Τα λέμε!